Functionele cookies: Wij plaatsen functionele cookies om deze website naar behoren te laten functioneren en analytische cookies waarmee wij het gebruik van de website kunnen meten. Deze cookies gebruiken geen persoonsgegevens.


Ik wil gepersonaliseerde informatie: Hiermee ontvang je gepersonaliseerde informatie op onze website die wordt afgestemd op je internetgedrag. Ook kunnen we nieuwsbrieven beter afstemmen op jouw voorkeuren.


Eén momentje voor een bewuste keuze…

Ga voor meer informatie naar onze cookieverklaring en privacyverklaring.

Carl Verheijen chef de mission bij Winterspelen in Beijing

Carl Verheijen chef de mission bij Winterspelen in Beijing

Cheer!

Carl Verheijen is onze chef de mission op de Olympische Winterspelen van 2022 in Beijing. De oud-schaatser treedt daarmee in de voetsporen van zijn vader Ed, die op de Winterspelen van Turijn onze afvaardiging leidde.

 

In Turijn beklom Carl zelf tweemaal het podium; op de 10 kilometer en bij de ploegachtervolging pakte hij brons. Na zijn loopbaan als sporter was de Leusdenaar twee keer actief als chef de mission op de Jeugd Olympische Winterspelen van 2012 en 2016.  “Het klinkt cliché, maar natuurlijk is dit een grote eer”, zegt Carl. “Het is fantastisch dat ik het vertrouwen krijg om straks de chef te zijn in Beijing.”

“Voor mij heeft de rol als chef twee belangrijke aspecten”, geeft Carl aan. “Ten eerste ben je naar buiten toe de vertegenwoordiger van TeamNL. In het contact met het Internationaal Olympisch Comité, de buitenlandse chefs en op alle andere representatieve momenten. Maar veel belangrijker is de tweede rol, als de persoon die de sporters, teams en coaches zo goed mogelijk faciliteert op weg naar hun doel. Ervoor zorgen dat zij kunnen excelleren op de belangrijkste momenten. Dat is mijn voornaamste taak. Ik ben er voor de randvoorwaarden en de sfeer.”

Een positief verschil maken
Door zijn eigen ervaring als topschaatser kan Carl zich makkelijker inleven in de wensen van een sporter. “Ik vond het fijn om op een chef terug te kunnen vallen, als het even wat minder ging of mij iets dwars zat. Dat kan gaan om een belangrijke race, maar over ook het eten in het olympisch dorp. Als chef moet je dan kijken waar je kunt helpen. Een positief verschil maken als dat nodig is. Aan de andere kant moet ik ook inschatten wanneer je iemand met rust moet laten. Niet iedere sporter heeft het nodig om met mij een kopje koffie te drinken.”

Carls aanstelling is nu al speciaal. Het is voor het eerst in de geschiedenis van de Nederlandse sport dat een zoon zijn vader opvolgt als chef de mission. “Toen in Turijn was dat al uniek, maar nu wordt het verhaal nog mooier. Ik ben heel trots dat ik het stokje van mijn vader over mag nemen. Hij stelde zich in dienst van de sporters en had oog voor detail. Dat heb ik ook. Echt inhoudelijk hebben we er nog niet over gesproken. Maar als ik advies nodig heb, is het antwoord dichtbij.”

Maar zijn vader Ed is niet zijn enige klankbord: “Ik heb ook veel aan de andere oud-sporters in de zogeheten chefklas. Een opleidingstraject waar nu zes oud-topsporters inzitten, zoals Pieter van den Hoogenband en Esther Vergeer. We leren met elkaar en van elkaar, zodat we de beste voorwaarden kunnen neerzetten voor de mooiste Nederlandse sportprestaties.”

Deel dit artikel op social media:

Je vraag wordt verwerkt. Een momentje geduld..

Moedig aan!